کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر

www.Ravanshenasii.ir

تاریخ : چهارشنبه 28 مرداد 1394 04:04 ب.ظ

کودک بدون آن که درباره لجبازی قضاوتی داشته باشد یا آن را خوب یا بد بداند تنها لجبازی را به عنوان وسیله‌ای برای محک زدن واکنش دیگران به کار می‌گیرد.

 آگاهی؛ دلیل لجاجت کودکان

لجبازی در امور مختلف حتی در موقعیت‌های خاص یا مشابه خصلتی فراگیر در کودکان است. اغلب والدین در تقابل لجبازی کودک در دوره‌های مختلف زندگی وی که به اشکال مختلف مشاهده می‌شود به مشکلات جدی برمی‌خورند و گاه به درماندگی می‌رسند.

 با این حال کارشناسان علوم تربیتی لجبازی را خصلتی طبیعی و ضروری می‌دانند که از تمایل کودک به کسب درجاتی از استقلال شخصیتی ناشی می‌شود و باید پذیرفته و کنترل شود. بر این اساس لجبازی نکردن کودک در هیچ زمینه‌ای می‌تواند نشانه یک عارضه حاد روانی باشد که باید برای درمانش اقدام کرد.

 در مقابل، لجبازی شدید و کنترل نشده نیز از رفتارهای نامناسب والدین حکایت دارد. در حقیقت لجبازی مهار گسیخته نتیجه رفتارهای والدین و شرایط محیطی است که کودک را به لجبازی بیشتر وادار می‌سازد. اگر کودکی لجبازی را از حد می‌گذراند باید ریشه این رفتار را در نحوه برخورد والدین و اطرافیان و تنبیه‌ها و تشویق‌های آنان جستجو کرد.

تاریخ : دوشنبه 29 تیر 1394 04:31 ب.ظ

 
سوالی که شاید اغلب شما والدین گرامی گاهی در قبال رفتارها و اعمال کودک عزیزتان از خود و در بسیاری مواقع از اینجانب بعنوان یک متخصص روانشناسی کودک بپرسید اینست که آیا کودکم به روانشناس کودک نیاز دارد؟ در پاسخ به این سوال مهم شما لازم دیدم متن کوتاهی را تقدیم دارم که در ادامه میخوانید:
 
 
نویسنده : محسن حاجی شیخی
تاریخ : چهارشنبه 27 خرداد 1394 10:55 ب.ظ
 روزانه 1600 پرونده نزاع در کشور تشکیل می‌شود. به گزارش پرشکی قانونی این نزاع‌ها می‌توانند تبعات نامطلوبی از جرح و ضرب طرفین گرفته تا آسیب به اموال یکدیگر و یا حتی قتل را داشته باشد. نزاع البته یکی از مصادیق بیرونی خشونت و نشانه‌ای است برای آن‌که بدانیم جامعه پرخاشگر شده و آستانه تحمل در آن پایین آمده است.
تاریخ : دوشنبه 18 خرداد 1394 11:04 ب.ظ

نقش والدین در کاهش دعوای کودکان
خواهر و برادرها از سن كم با نظرات هم مخالفت می كنند كه در بسیاری از موارد این مخالفت ها به شكل دعوا ظاهر می شود. به زبان دیگر دعوا، یكی از مزایای داشتن خواهر یا برادر در خانه است. چون چنین كودكی، قبل از ورود به جامعه، خواهر یا برادری داردكه با او اختلاف سلیقه و اختلاف نظر دارد و با درگیری هایی روبرو می شود كه باید سعی كند آنها را حل كند.
بسیاری از والدین از این دعواها هراس دارند و نگران هستند اما والدین باید به فرزندان خود اجازه رویارویی با چنین مشكلاتی را بدهند.
بچه ها با هم دعوا می كنند. به همین سادگی. این رفتار كاملاً عادی است. والدین معمولاً نمی دانند چه زمان باید اجازه بدهند دعوای كودكان روند عادی خودش را طی كند و چه زمان باید دخالت كرده و وارد عمل شوند. بچه ها ممكن است به احمقانه ترین دلایلی كه واقعاً غیرمنطقی به نظر می رسند با هم دعوا كنند—دلایلی كه ممكن است حتی برای والدین خنده دار باشد—اما به نظر بچه ها دلایل خوبی برای دوست شدن یا دعوا كردن با همدیگر است.
دعوا ، كودكان را برای آینده آماده می كند. اگر دعوا یا بحث میان كودكان، كلامی بود، بهتر است والدین و بزرگ ترها دخالت نكنند و به شما توصیه می كنیم كه به هیچ وجه نقش قاضی را در این میان بازی نكنید.
البته این توصیه باید با این احتیاط همراه باشد كه در دعوای آنها با هیچ آسیبی (جسمی، احساسی یا فكری) همراه نباشد. در این موارد حتماً باید مداخله كنید. اما بیشتر دعواهای بچه ها فقط كل كل و مشاجره عادی است و مداخله والدین فقط حل كردن مشكل توسط خود بچه ها و آشتی كردنشان را كندتر می كند. خیلی وقت ها دعوا كردن راهی برای بچه ها برای جلب توجه است و برای بعضی از آنها، توجه منفی از توجه نكردن بهتر است.